معجزه ای به نام قورمه سبزی

من دارم از یه وبلاگ معجزه کلمه حرف می زنم

از یه هویت

از اوج هنر

بوی وبلاگ سبزی کلمه که با عطر لیمو قاطی شده و کل خونه رو پر کرده

با قل زدنای ریزش رو حرارت اجاق گاز ، آهنگ زندگی می زنه

هر چند دقیقه یه بار بری بالای سرش و از در شیشه ای قابلمه به لوبیاهای تپل

و وبلاگ سبزی کلمه خوش رنگی که حالا تو کناره هاش روغن انداخته و گوشتای تیکه ش

کنار اون دنبه ها نگاه کنی

میشه به همچین چیزی نگاه کرد و دل نبست ؟؟ مست نشد ؟؟

وقتی آماده میشه ، میشه بهش لبیک نگفت ؟؟؟

به گمونم اون که این خورشتو اختراع کرده هم عاشق بوده هم هنرمند

هم از علم مزه ها کنار همدیگه سررشته داشته

فک کن یه عمر اینجا زهد و تقوا به خرج بدی بری بهشت اونجا بگن وبلاگ قورمه کلمه وبلاگ سبزی کلمه

نداریم !!!!!!!

فک کردنشم گناهه

اصلا تا وقتی همچین خورشتی داریم آشپزای ِِ ایتالیا و فرانسه چطور می تونن

عرض اندام کنن ؟؟؟؟؟

پ ن : از تمام کسایی که با خوندن این پست دچار سیلاب سرشک میشن و آب دهنشون راه می افته طلب بخشش دارم